ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΚΕΤΣ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ
ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΣΚΕΤΣ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ
ΠΗΓΗ-  e-daskalos.gr
‘’Ο καινούριος χρόνος, που δεν ήθελε να έρθει’’

Πρόσωπα: Αγγελίνος, Αγγελούδης, Αγγελάκος, ο Καινούριος χρόνος, κυρία Νεφελέα, κύριος Νεφελέας,
Νεφελάκης, Γειτόνισσα, Γείτονας, Κοκκαλάκης, Λεφτάκης, Κοριτσάκι, Σκρούτζ,  μητέρα, πατέρας, κόρη,
μαθητής, δυο-τρεις ή περισσότεροι καλικάντζαροι

Α΄ πράξη

Σκηνή α΄
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Ορίστε, φθάσαμε στη γη!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ:(αργά) Τι σου ήρ-θε και-νού-ρι-ε χρό-νε, να κα-τέ-βου-με στη γη,  
μ ι α  μέ-ρα νω-ρί-τε-ρα;
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ:(γρήγορα) Ναι, τι θουρθε;
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Σσσσσσσς! Μη φωνάζετε!

ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Αν μας πάρει είδηση ο παλιός χρόνος, τότε ποιος ακούει την γκρίνια του;
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Μας λες, σε πα-ρα-κα-λώ, τι γυ-ρεύ-ου-με μια με-ρα νω-ρί-τε-ρα;
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Τη μετάφραση κάνεις, εσύ;
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι, μαθ λεθ, θε παρακαλώ;
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Θέλω να δω σε τι κόσμο έρχομαι! Γιατί αν δεν μου αρέσει…

ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Τι θα κάνεις, αν δεν σου αρέσει;
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Τι θα κά-νεις, τό-τε;
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι, για πεθ μαθ, τι θα κάνειθ, τότε;
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Θα σηκωθώ και θα φύγω!!! Ας μείνει ο παλιός χρόνος στη γη!  
Δε θα έρθω αύριο!!!

ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Πού ξανακούστηκε αυτό; Δε θα έχει ο πλανήτης Νέο χρόνο;
Αυτό δεν ξανάγινε!!!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Μα αυ-τό δεν ξα-νά-γι-νε!!!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Μα αυτό δεν κθανάγινε!!!
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Σσσσσς! Σωπάστε! Κάποιος έρχεται!
























Σκηνή β΄
Κα ΝΕΦΕΛΕΑ: Ας το καλό! Μας έχει πνίξει πια αυτό το νέφος!
Κος ΝΕΦΕΛΕΑΣ: (Δείχνει και κοιτάει προς τον ουρανό)
Κοίτα το! Δεν λέει να ξεκολλήσει απ τον ουρανό της Αθήνας! Σε λίγο καιρό θα σκεπάσει τον ουρανό μας
εδώ στη Βάρκιζα!
Κος ΝΕΦΕΛΑΚΗΣ: (Βήχει) Γκουχ! Δεν αντέχω άλλο! Γκουχ! Γκουχ!
Κα ΝΕΦΕΛΕΑ: Εμ, βέβαια, τόσα εργοστάσια, τόσα αυτοκίνητα!!! Τι να σου κάνει κι η ατμοσφαιρα! Τι τα
θέλουμε από δυο αυτοκίνητα η κάθε οικογένεια! Τι τα θέλουμε τόσα αυτοκίνητα!!!

Κος ΝΕΦΕΛΕΑΣ:Τι τα θέλουμε τόσα εργοστάσια μέσα στην πόλη;
Κος ΝΕΦΕΛΑΚΗΣ:Εμείς οι ίδιοι φταίμε για την κατάντια μας!
Κα ΝΕΦΕΛΕΑ: Και τώρα; Τώρα τι κάνουμε;
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ: Γκουχ! Γκαχ! Γκουχ! Γκουχ! Βήχουμε!
(ΜΟΥΣΙΚΗ)

Σκηνή γ΄
(Πλησιάζουν ο ΝΕΟΣ ΧΡΟΝΟΣ και τα αγγελούδια μπροστά στη σκηνή)
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Ορίστε! Τα βλέπετε; Πώς να’ ρθω αύριο; Θ’ αρρωστήσω κι εγώ απ’ το νέφος
και τα καυσαέρια!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Σσσσσς! Μην φωνάζειςςςς! Θα μας ακούσουν!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Ακούω φωνές, κάποιοι έρχονται!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Θθθθθτ! Κάποιοι έθχονται!!!

ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ: Μα σε πολυκατοικία μένουμε! Γείτονες είμαστε, είναι δυνατόν να μαλώνουμε όλη μέρα;
ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Κι επειδή, κυρία μου, είμαστε γείτονες δεν θα σας πω το πρόβλημά μου, βεβαίως-βεβαίως!
ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ: Μα τι πρόβλημα έχετε, γείτονά μου;
ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Το σκυλί σας! Αυτό είναι το πρόβλημά μου! Το κοπρό…εεε… το σκυλάκι σας… γαυ-γί-ζει όλη
μέ-ρα, όλη νύ-χτα και ξανά όλη μέ-ρα! Δεν μας αφήνει να κοιμηθούμε κα-θό-λου!
ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ: Ε, σκυλάκι είναι! Τι να το κάνω; Να το σφάξω;
ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Να το διώξεις… Να το πας στα βουνά, αυτό να κάνεις!!!
ΓΕΙΤΟΝΙΣΣΑ: Το σκυλί μου; Το ΄χω σαν πα;ιδί μου! Το γλυκούλι μου;
ΓΕΙΤΟΝΑΣ: «Το γλυκούλι σου», να το διώξεις!!! Τ ΄ακούς!
ΓΕΙΤΟΝΙΣΣ]: Ααααα! Δεν το διώχνω, δεν το διώχνω! Άι… παράτα μας, βλαμμένε !!! (Εκείνη φεύγει κι
εκείνος την ακολουθεί και φωνάζει…)
ΓΕΙΤΟΝΑΣ: Δεν κοιτάς τη δική σου βλάβη και … τη βλάβη του κοπρίτη σου…Να το διώξεις!!! Το ακούς;
Αυτό που σου λέω εγώ… ορίστε μας…































Σκηνή δ΄
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Έτσι μιλούν οι άνθρωποι; Δεν τους θέλω αυτούς τους ανθρώπους!
Πάει δεν έρχομαι αύριο!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Υπάρχουν και καλοί άνθρωποι! Δεν είναι έτσι όλοι οι άνθρωποι στριμμένοι!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Δεν εί-ναι ό-λοι στριμ-μέ-νοι!!!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι! Θωθτά! Δεν είναι όλοι θτρριμμένοι!!!  
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ:  Πού είναι οι καλοί άνθρωποι; Για να δω!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Σσσστ! Βλέπω δυο να΄ρχονται! Σωπάστε ν΄ακούσουμε τι λένε!

ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΚΟΚΚΑΛΑΚΗΣ»: ΄Ετσι που λες αγαπητέ μου! Τους έκανα έξωση και γλίτωσα τα
λεφτά μου! Τώρα θα το νοικιάσω ακριβότερα και θα βγάλω περισσότερα χρήματα!!! Χρή-μα-τα, φίλε μου!
Αυτά είναι ό,τι αξίζει στην εποχή μας!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΛΕΦΤΑΚΗΣ»: Κι εγώ κέρδισα πολλά χρήματα αυτή την εβδομάδα!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΚΟΚΚΑΛΑΚΗΣ»: Ναι; Πώς;
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΛΕΦΤΑΚΗΣ»: Έφερα κάτι σάπια κρέατα μισοτιμής από άλλη χώρα και τα πούλησα
στη διπλάσια τιμή εδώ! Χα! Χα! Χα!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΚΟΚΚΑΛΑΚΗΣ»: Οοοο! Σε Θαυμάζω, αγαπητέ μου! Τι επιχειρηματικό μυαλό!
‘Εβγαλες πολλά λεφτά μ αυτό το κόλπο;
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΛΕΦΤΑΚΗΣ»: Βέβαια, φίλε μου! Να φανταστείς ότι από αυτά τα κέρδη αγόρασα για
τον «Κοκκιναϊκό», την ομάδα, που είμαι ιδιοκτήτης, το Βραζιλιάνο σούπερ άσσο!!!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΚΟΚΚΑΛΑΚΗΣ»: ε, μα είσαι σπουδαίος! Φίλε μου, πρέπει να με κεράσεις!
ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΑΣ «ΛΕΦΤΑΚΗΣ»: Φυσικά, αγαπητέ μου! Πάμε να πιούμε κάτι!

Σκηνή Ε΄
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Αυτοί οι άνθρωποι, οι «επιχειρηματίες» τάχα, είναι αδίστακτοι!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Υπάρχουν και καλοί άνθρωποι! Δεν είναι έτσι όλοι οι άνθρωποι αδίστακτοι!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Δεν εί-ναι ό-λοι α-δί-στα-κτοι!!!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι! Θωθτά! Δεν είναι όλοι αδίθτακτοι!!!  
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ:  Εγώ πάντως, είμαι έτοιμος να φύγω!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ:Έτοιμοθ να φύγειθ; Να φύγειθ; Ωχ, τι πάθαμε!!!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Για … σωπάστε!

ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ: Σπίρτα, πάρτε σπίρτα, καλοί μου κύριοι! Πάρτε ένα κουτάκι σπίρτα, καλές μου
κυρίες! Βοηθήστε με, έχασα τους γονείς μου και η γιαγιά μου είναι άρρωστη! Βοηθήστε με!
(Μπαίνει ένας πλούσιος καλοντυμένος κύριος, έμοιαζε του γερο-Σκρουτζ. Κοιτάζει από κοντά τη μικρή με
ύφος καχύποπτο.)
ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΚΟΡΙΤΑΚΙ: Πάρτε, καλέ μου κύριε, ένα κουτάκι σπίρτα! Δεν έχω τους γονείς μου να με
βοηθήσουν!
#915;ΕΡΟ-ΣΚΡΟΥΤΖ ΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ:  Μπα; Και ποιος σήμερα πουλάει σπίρτα, για να ζήσει; Εσύ, παιδί
μου, γιατί δεν είσαι … στο σχολείο; Λες την αλήθεια, μικρή;



























ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ: Την αλήθεια; Μάλιστα, λέω την αλήθεια, καλέ μου κύριε! Αν είχα τους γονείς
μου, τώρα θα ήμουν ευτυχισμένη στο σπίτι μας και θα διάβαζα τα μαθήματά μου κι έπειτα θα έπαιζα! Δε
θα κρύωνα έξω στους δρόμους και να πουλάω … σπίρτα, για να μαζέψω λίγα χρήματα να αγοράσω τα
φάρμακα της άρρωστης γιαγιάς μου!
ΓΕΡΟ-ΣΚΡΟΥΤΖ: Καλό μου παιδί, πάμε στη γιαγιά σου, να της μιλήσω, μήπως μπορέσω να σας βοηθήσω!
Θα της πάρω τα φάρμακα και θα γίνει καλά! Έτσι εσύ θα γυρίσεις πίσω στα μαθήματά σου και στο
σχολείο! Πάμε σπίτι σου! Είμαι κι εγώ μόνος και θέλω να βοηθήσω!
ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ: Σας ευχαριστώ, καλέ μου κύριε… Ελάτε από δω…

ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Αυτό το γεγονός με συγκίνησε!!!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Είδες; Υπάρχουν και καλοί άνθρωποι!!!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Δεν εί-ναι ό-λοι κα-κοί άν-θρω-ποι!   
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι, κι εγώ θυγκινήθηκα! Δάκρυθα! Αθ το καλό μου!
ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Ας μπούμε σ ένα σπίτι να δούμε πώς σκέφτονται κι άλλοι άνθρωποι…

ΠΡΑΞΗ Β΄

ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 1: Ουουουουουου! Το είδατε αυτό, κορίτσια;
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 2: Ναι! Ναι! Πο, πο!
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 3: Καλέ, πείνασα! Αφήστε λίγο το χαζοκούτι να πάμε στην κουζίνα να φάμε κάτι!
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 1: Δε θα΄ σαι στα καλά σου!
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 2: Και να χάσουμε το καλύτερο;
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 3: Προτιμάς να πεθάνουμε της … πείνας;
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 1: Εγώ … προτιμώ να πεθαίνω της πείνας, παρά να χάσω τη συνέχεια του έργου…
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 2: Κι εγώ, κι εγώ…
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 3: Κορίτσια, έχουμε χαζέψει απ΄ την πολλή τηλεόραση! Τίποτα άλλο δεν κάνουμε πια! Όλο
σε μια τηλεόραση είμαστε!
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 1: (νευριασμένη) Άκου να σου πω, άμα σου αρέσει! Άμα δε σ αρέσει… άσε μας ήσυχες!
ΤΗΛΕ-ΦΙΛΗ 2: Εμείς δεν το κουνάμε από εδώ!!!
(Μουσική)



































τραγούδι: Μη μιλάς και μην κουνιέσαι
και το σίριαλ μην αρνιέσαι!
Κάτσε μπρος απ΄ το «κουτί»
Κάτσε μέχρι το πρωί!

Κάλλιο να΄ μαι χαζεμένη
Παρά τηλε-στερημένη!
Θέλω σίριαλ και ταινία,
Θέλω κλάμα με μανία!

Μη μιλάς και μην κουνιέσαι,
Τις ειδήσεις μην αρνιέσαι!
Ζω μονάχα για «κουτί»,
Κι ας μου λένε όλοι:… «Τι χαζή!»  
(Επιστρέφουν στο «κουτί», πιάνουν με τα δυο χέρια το κεφάλι τους και … χαζεύουν!)

ΠΡΑΞΗ Γ΄

ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Αααα! Οι άνθρωποι Εκτός από νεφόπληκτοι, φιλοχρήματοι, απατεώνες, …,
τρώγονται σαν το σκύλο και τη γάτα,… γίνονται και χαζοί μπροστά στο … «κουτί»!!! Αααα, φεύγω!!!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Στάσου δεν είναι όλα τα σπίτια ίδια!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Μπο-ρεί να πέ-σα-με σε λά-θος … σπί-τι!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι, θε λάθοθ θπίτι,… Θτάθου!!!
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ:  Ελάτε από δω, να δούμε…

(Ένα κοριτσάκι με τους γονείς πάνω απ το κεφάλι του βηματίζουν και …γκρινιάζουν)
ΜΗΤΕΡΑ:Ααααα! Δεν υποφέρεσαι πια!
ΠΑΤΕΡΑΣ: Τι σου λείπει,ε;
ΜΗΤΕΡΑ: Και τα ωραία σου ρούχα έχεις!
ΠΑΤΕΡΑΣ: Και τα ακριβά σου σχολεία!
ΜΗΤΕΡΑ: Και τα ταξίδια σου!
ΠΑΤΕΡΑΣ: Και τα δώρα σου!
ΜΗΤΕΡΑ: Τι άλλο πια σου λείπει; Μην είσαι αχάριστη!
ΚΟΡΗ: Η αγάπη σας! η προσοχή σας! Όλο έξω είστε για δουλειά!
ΠΑΤΕΡΑΣ: Μα αν δεν πάμε να δουλέψουμε, πώς θα έχεις εσύ ό,τι επιθυμείς;
ΚΟΡΗ: Δεν τα θέλω! Εσάς θέλω! Δεν με προσέχετε! Δεν θέλω τα χρήματά σας
ΜΗΤΕΡΑ: Σταμάτα πια, αχάριστο πλάσμα. Μη μιλάς έτσι!!!

ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΧΡΟΝΟΣ: Ααααχ! Τέρμα!Αύριο δεν έρχομαι        !
ΑΓΓΕΛΙΝΟΣ: Πάμε και σ  ένα σχολείο; Ν ακούσουμε εάν αξίζουν τα παιδιά, τουλάχιστον!
ΑΓΓΕΛΟΥΔΗΣ: Τα παι-διά α-ξί-ζουν!
ΑΓΓΕΛΑΚΟΣ: Ναι, ακΘίζουν!!!

ΠΡΑΞΗ Δ΄

ΜΑΘΗΤΗΣ: Οι καλικάντζαροι … είναι πλάσματα, που ζουν κάτω απ τη γη. Ανεβαίνουν στη γη από την
Παραμονή των Χριστουγέννων μέχρι την ημέρα των Φώτων, στις 6 Ιανουαρίου για να κάνουν σκανταλιές!
Είναι μαυριδερά όντα, με κόκκινα μάτια, μακριά χέρια και με τρίχες παντού στο σώμα τους!…

Ακολουθεί ο ξέφρενος χορός των Καλικάντζαρων με μοντέρνα ροκ μουσική.
Καλή επιτυχία και Χρόνια πολλά!


Ηλίας Θερμίδης, δάσκαλος
 
 
© Αθηνά Κυριακίδου Χριστοφίδου 2009. Με επιφύλαξη όλων των δικαιωμάτων.  www.prasinipriza.com